Graag wil ik je vertellen, hoe een Fjord ervoor gezorgd heeft dat ik
(weer) een nieuwe leerimpuls heb gekregen.
De Fjord heet Maud en is het vriendinnetje van mijn pony Mona. Ook
zij (Maud) is totaal niet opgevoed door haar huidige eigenaar. Ze wordt
gebruikt voor ritjes van A naar B en zolang je niet meer van haar vraagt, is
ze erg tevreden. Buitenrijden vindt ze namelijk zelf heel erg leuk.Haar
eigenaar is een heel gemoedelijke beginner. Hij had de pony voor zijn
dochter gekocht, maar omdat dochter na 3 maanden gedesillusioneerd gestopt
is, is papa maar op de pony geklommen.
Maud staat altijd bij Mona in het land en is ranghoger. Daarnaast is
haar als veulen 'geleerd' dat ze de 'persoonlijke ruimte' van mensen niet
hoeft te respecteren. Onnodig te zeggen, dat dit toch wel botste met mijn
PNH-instelling. Omdat Mona dampig is gebruik ik Maud wel eens voor langere
buitenritten. Vandaar dat ik dacht: och weet je wat, laat ik haar de 7-games
leren, dat is wel zo handig. Even voor het plaatje, ik heb al meerdere
paarden de 7-games geleerd. Dat is niet iets wat maanden hoort te duren.
Voor iemand met wat meer ervaring moet binnen 10 uur de basis gelegd zijn.
Zo niet, dan zal je jezelf een aantal vragen moeten stellen.
Dus ik aan de gang met Maud. Ik ga niet in details duiken over
allerlei voorvallen, maar er zijn twee situaties die ik wel wil schetsen. De
ene was, dat ik bij het steeds de druk verhogen, merkte dat ze
super-saggerijnig werd. Daar ze absoluut een hele hoge "pijn-grens" heeft,
kan je bij wijze van spreken een stok op haar kapot slaan zonder dat ze
reageert. Dus eigenlijk was het onzinnig om met fase 1-4 te werken, omdat er
bij fase 4 toch geen reactie kwam. En ook niet bij fase 24 of 64.
Het tweede was dat deze vriendelijk pony überhaupt steeds
saggerijniger tegen me deed. En daar is mijn ego heeeeel gevoelig voor. Want
blijkbaar wou ze me iets vertellen. Maar wat? Ieder paard had ik totnogtoe
fantastisch de 7-games geleerd. Al met al dwong Maud me, eens heel goed na
te denken over haar/mezelf en de manier waarop ik dingen van haar
vraag/vroeg.
En wat denk je wat het antwoord was? Eigenlijk heel simpel (zoals
alles met paarden). Bij de 7-games gebruik je technieken als "upping de
fases" . Je leert een paard te anticiperen, dat als hij niet doet wat er
gevraagd wordt, er iets "negatiefs" (een "hogere fase) gebeurd. Je werkt er
naar toe, dat een paard zich gaat afvragen, wat het is dat je van hem wilt.
Zijn motivatie is het ontwijken van druk, zowel psychisch als fysiek.
Maud was op deze manier niet te motiveren. Door haar
"ongevoeligheid" was ze niet geïmponeerd door druk. ( Dat maakt haar ook
precies de juiste pony voor haar eigenaar, Die mag dan wel ongebalanceerd
met zwabberbenen en handen rijden, maar daar raakt ze echt niet van van de
wijs. Bovendien transporteert ze hem met veel plezier.) In Maud haar geval
moest ik dus naar een andere "motivator" gaan zoeken. Dat is, sinds ik met
PNH begon, niet eerder nodig geweest.!
Ik ben met Maud aan de clicker-training gegaan, hoewel ik me in haar
geval afvroeg of ze er niet nog verwender van zou worden. Ik clickerde o.a.
al met Mona, maar meer voor de "fun"dingen zoals Sp pas /liggen / zitten en
dat soort "tricks"" . En Charlie leert nu apporteren, maar mijn ego dwaalt
nu af. Afijn, clickeren was echter het enige wat in Maud haar geval over was
gebleven bij deze -in mijn ogen- toch wel wat domme en lompe pony.
En wat denk je, DAT was dus de oplossing!!!! Ik begrijp nu, dat
een pony als Maud MIJ nooit begrepen heeft.
Onder deze "lompe"pony, zit een heel intelligent, werkwillig en
vooral enthousiast dier!!! Nu ze gemotiveerd wordt met positieve
reinforcement, doet ze ineens vreselijk haar best om te begrijpen wat ik van
haar wil. En we schieten als een speer vooruit. En ik heb maar weer eens
geleerd, hoe gevaarlijk het toch kan zijn om er een vooroordeel op na te
houden! En achteraf blijkt werken met voedsel bij Maud toch minder problemen
op te leveren, dan waar ik bang voor was.
Maud leert nu "voetballen": ik schop een bal door de bak en daar
moet ze dan achteraan rennen en met haar neus tegen duwen Ze krijgt er geen
genoeg van. Als ik nu kom, staat ze met gespitste oren aan het hek te
hinniken en ze verliest me geen moment uit het oog. Het liefst duwt ze de
hele tijd met haar neus tegen me aan als ik Mona halster -alsof ze zegt pak
mij , neem mij mee- maar een van de eerste dingen die ik haar geleerd heb is
"jojo" op stem. Dus als ik Mona wil pakken zeg ik "terug" en dan "rent" ze
bijna 5 meter meter achteruit, in afwachting van het clickje dat dan volgt.
PNH is een programma om MENSEN te trainen. De technieken
zijn geen doel op zich! Maud leert nu de 7-games met behulp van de clicker
(positieve reinforcement) en heeft daar ontzettend veel lol in. En DAAR gaat
het om! En ik ben helemaal verrukt van het feit, dat deze pony die ik zo
veroordeeld heb om haar "domheid" "koppigheid" en "ongevoeligheid", aan mij
een heel bijzondere les heeft geleerd!!!
Natural Horsemanship hoort FUN te zijn, voor mens en paard. Bedenk wel, dat er vele
wegen zijn die naar Rome leiden.
